Extra 300

Wyczynowy samolot akrobacyjny konstrukcji kompozytowej. Zaprojektowany przez niemieckiego konstruktora i pilota akrobacyjnego Waltera Extrę i produkowany w zakładach Extra Aircraft. Prototyp oblatano w 1988. Budowane są 2 wersje: 1 miejscowa Extra 300S i 2 miejscowa Extra 300L. Extry 300 są używane m. in. przez wojskowe zespoły akrobacyjne Chile, Jordanii i Francji. Biorą też udział w wyścigach Red Bull Air Race.

ACROMACH SUPER S2S

"Purple Violet" to unikatowy samolot akrobacyjny, zbudowany przez Ali Öztürka i Barretta Brummetta, na bazie samolotu Pitts Special, przeznaczony wyłącznie do lotów pokazowych. Napędza go silnik tłokowy Lycoming AEIO-540 o mocy 407 KM, z trójłopatowym, kompozytowym śmigłem.
Samolot może rozwijać prędkość ponad 400 km/h. Prędkość obrotu wokół osi wynosi 400^o/s, dopuszczalne przeciążenia +/-10 G. Skrzydła wyposażone są w 8 poruszających się oddzielnie lotek.

RWD-5R

Replika samolotu RWD-5, skonstruowanego w roku 1931 przez zespół konstruktorów S. Rogalskiego, S. Wigurę i J. Drzewieckiego. W latach 30-tych zbudowano kilkanaście egzemplarzy tego samolotu. W maju 1933 kpt. pil. Stanisław Skarżyski jako pierwszy wykonał pilot na świecie przelot o długości 3582 km nad Atlantykiem w kierunku zachodnim na specjalnie zmodyfikowanym RWD-5bis SP-AJU.

Replika RWD-5R została zbudowana z inicjatywy Eugeniusza Pieniążkaw latach 1995 - 2000 przez Stowarzyszenie Lotnictwa Eksperymentalnego EAA 991. Plany konstukcyjne płatowca odtworzył inż Jerzy Mularczyk. Oblot samolotu odbył się w sierpniu 2000. Replika napędzana jest czeskim silnikiem M332 o mocy 140 KM.

CSS-13

Samolot Polikarpow Po-2 - powstał w ZSRR pod koniec lat 20. W 1948 uruchomiono w Polsce produkcję jego wersji licencyjnej CSS-13, różniącej się od oryginału zmienioną konstrukcją skrzydeł i innymi drobnymi modyfikacjami. CSS-13 jest dwupłatem o  konstrukcji drewnianej. Produkcja trwała do 1955. CSS-13 były używane w lotnictwie wojskowym w szkołach lotniczych i aeroklubach,  służyły do szkolenia pilotów, holowania szybowców i  wywożenia skoczków spadochronowych.

Piper Cub

Samolot powstał w latach 30-tych w USA. W 1941 roku wygrał konkurs US Army na samolot łącznikowy i obserwacyjny. W czasie wojny wykorzystywany masowo na wszystkich frontach. Wyróżniał się prostotą konstrukcji i łatwością pilotażu.

Po wojnie Polska zakupiła ponad 100 egzemplarzy z  demobilu amerykańskiego. Na początku lat 50 tych większość z nich skasowano z uwagi na niewłaściwe ideologicznie pochodzenie. Egzemplarz o znakach SP-AFY, wyprodukowany w 1944, jest najstarszym samolotem, latającym w Polsce z przerwami na remonty od 1947.

Bellanca Citabria 7GCBC

Pierwowzór Citabri, Model 7AC Champion, powstał w zakładach Aeronca Manufacturing Company w 1946 r. Do roku 1951 kiedy to produkcję przejęła firma Champion Aircraft Corporation zbudowano około 10 000 samolotów. Wprowadzona na rynek w roku 1959 seria 7GC wyposażona jest w silnik Lycoming O-320 o mocy 150 KM. W serii tej Citabria 7GCBC wyróżnia się dodatkowo klapami oraz wzmocnioną konstrukcją. Samolot został dopuszczony do podstawowej akrobacji. Stąd nazwa "Citabria" która czytana od końca tworzy słowo "Airbatic".

Jest to dwumiejscowy, zastrzałowy górnopłat o konstrukcji mieszanej kryty płótnem. Samolot jest łatwy w pilotażu i dzięki korzystnej relacji moc/ciężar własny chętnie stosowany był także do holowania szybowców oraz banerów.

Jak -12

Samolot wielozadaniowy, skonstruowany w ZSRR, oblatany w 1947. Górnopłat zastrzałowy konstrukcji metalowej, z kadłubem krytym płótnem. Pierwsza wersja Jak-12 napędzana była silnikiem M-11FR o mocy 160 KM. W roku 1955 opracowano wersję Jak-12M napedzaną silnikiem AI-14 o mocy 260 KM. W 1957 powstał Jak-12A o zmienionym kształcie skrzydeł, charakteryzującą się znacznie lepszymi osiągami.

Jak-12M i Jak-12A były w latach 1956 - 1960 produkowane w dużych ilościach na licencji przez PZL Warszawa - Okęcie. Używane były w lotnictwie wojskowym jako łącznikowe, sanitarnym i sportowym. Jaki-12A i M do dziś używane są w aeroklubach do holowania szybowców i wywożenia skoczków spadochronowych.

Ryan Navion

Lekki czteromiejscowy samolot, skonstruowany pod koniec II wojny światowej przez North American Aviation, produkowany później również przez Ryan Aeronautical Company i Tubular Steel Corporation od końca lat 40-tych do lat 60-tych.

Zbudowano ponad 1200 egzemplarzy. Pod oznaczeniem L-17 był używany jako łącznikowy i treningowy. Do dziś na świecie samolot ten ma rzesze miłośników a wiele tych maszyn ciągle lata.

Jak-18

Dwumiejscowy samolot szkolno - treningowy, na którym szkolili się polscy piloci w Ludowym Lotnictwie Polskim. Jak -18 został skonstruowany w 1946, rok później uruchomiono produkcję seryjną, która trwała 10 lat. W ZSRR i na Węgrzech zbudowano 5680 egzemplarzy. W Polsce używane były w latach 1950 - 1978 w lotnictwie wojskowym i w aeroklubach.

Jedyny latający egzemplarz tego samolotu w Polsce jest własnoscia Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. W wyniku popisania umowy pomiędzy Muzeum a Fundacją "Polskie Orły" został przywrócony do stanu lotnego i jest prezentowany w locie przez pilotów Fundacji.

TS-8 Bies

Dwumiejscowy samolot szkolno-treningowy z silnikiem tłokowym WN-3, przeznaczony dla lotnictwa wojskowego, skonstruowany przez Tadeusza Sołtyka w 1955.

Pierwszy po wojnie samolot całkowicie metalowy, skonstruowany i produkowany w Polsce. W latach 1957 - 1960 wyprodukowano 229 egzemplarzy. W 1966 pierwsze Biesy trafiły do aeroklubów, gdzie latały do 1978.

TS-11 Iskra

Pierwszy samolot odrzutowy polskiej konstrukcji opracowany przez Tadeusza Sołtyka.

Prototyp oblatano w 1960. Od 1964 używany w polskim lotnictwie wojskowym do szkolenia pilotów. Również w 1964 na Iskrze pobito 4 światowe rekordy prędkości dla samolotów tej klasy. W 1972 powstała jednomiejscowa wersja bojowa Iskra 200 BR, ale nie weszła do produkcji seryjnej. W latach 1975 - 1976 Indie zakupiły 50 Iskier bis D, stając się ich jedynym zagranicznym użytkownikiem.

Iskry produkowano z przerwami w latach 1964 - 1987. Zbudowano 4 prototypy i 419 egzemplarzy seryjnych.

PZL M26 Iskierka

Samolot szkolno - treningowy, opracowany w 1981 w PZL Mielec, przeznaczony do wstępnego szkolenia pilotów wojskowych i cywilnych. Iskierka jest dopuszczona do pełnej akrobacji.

Napęd stanowi silnik Lycoming AEIO-540 o mocy 300 KM. W 1994 dostarczono 20 egzemplarzy do USA. Wykorzystano w nim elementy samolotu PZL M20 Mewa,  co obniżyło cenę płatowca.

An-2

Popularny Antek to samolot najliczniej produkowany w Polsce.

Skonstruowany przez Olega Antonowa w 1947 transportowo-pasażerski dwupłat, od 1960 do początku lat 90 masowo produkowany na licencji w PZL Mielec. Wyprodukowano ponad 12 000 egzemplarzy.

W Polsce Antki używane są w lotnictwie wojskowym i cywilnym jako transportowe, do wywożenia skoczków spadochronowych, rolnicze, gaśnicze i pasażerskie.

PZL M28 Bryza

Samolot  PZL M28 Bryza powstał w zakładach PZL Mielec jako rozwinięcie produkowanego na licencji An-28. Dwusilnikowy górnopłat o stałym podwoziu z napędem turbośmigłowym , charakteryzujący się krótkim startem i lądowaniem. Powstało wiele wersji samolotu międzynnymi: transportowo-desantowa, pasażerska, morska-patrolowa.

Egzemplarz tej wersji, występujący na pikniku jest użytkowany przez 30 Eskadrą Lotniczą Marynarki Wojennej, stacjonującą w Siemirowicach. Eskadra ta kontynuuje tradycje 304 Dywizjonu Bombowego Ziemi Śląskiej Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, który od 1942 należał do lotnictwa obrony wybrzeża i zajmował się zwalczaniem niemieckich okrętów podwodnych na Atlantyku.

EM-11 Orka

Dwusilnikowy samolot dyspozycyjny i turystyczny konstrukcji inż. Edwarda Margańskiego. Wolnonośny górnopłat wykonany w całości z kompozytów, wyróżnia się doskonałym opracowaniem aerodynamicznym. Silniki umieszczone są na krawędzi spływu skrzydeł, dzięki czemu obracające się śmigła nie utrudniają wsiadania do kabiny.

Pierwszy prototyp Orki napędzany jest silnikami Rotax 912S o mocy 100 KM, i jest wyposażony w stałe podwozie. Drugi prototyp, EM-11C, napędzany jest silnikami Lycoming IO-320 o mocy 160 KM, posiada znacznie bogatsze wyposażenie awioniczne i chowane podwozie.

Diamond DV-20 Katana

Dwumiejscowy samolot konstrukcji kompozytowej, skonstruowany w austriackiej firmie Diamond Aircraft Industries w Wiener Neustadt.

Produkowany w dużych liczbach i użytkowany na całym świecie, jest jednym z najpopularniejszych samolotów do latania rekreacyjnego.

KP-2U Sova

Samolot ultralekki, produkowany przez czeską firmę Kappa 77 a. s. Dwumiejscowy dolnopłat konstrukcji metalowej z chowanym podwoziem.

Dzięki dopracowanej aerodynamicznie sylwetce wyróżnia się dużą prędkością (maksymalna 260 km/h, przelotowa 220 km/h) i niskim zużyciem paliwa.

Let-Mont Tulak

Samolot ultralekki produkcji czeskiej. Dwumiejscowy zastrzałowy górnopłat, nawiązujący do konstrukcji samolotu Piper Cub.

Jedna z najpopularniejszych konstrukcji w swojej klasie.

3Xtrim

Samolot ultralekki konstrukcji inż. Adama Kurbiela, stanowiący rozwinięcie Eola. Dwumiejscowy zastrzałowy górnopłat konstrukcji kompozytowej, produkowany w Bielsku-Białej. Do napędu stosowane są silniki Rotax 912A o mocy 80 KM lub Rotax 912S o mocy 100 KM. Z uwagi na cichą pracę silnika piloci nadali mu nazwę "Bzyk".

Dobra widoczność z kabiny, możliwość szybkich zmian prędkości lotu i niskie koszty eksploatacji sprawiają, że 3Xtrim dobrze spisuje się konkurencjach latania precyzyjnego i rajdowego. W roku 2004 Krzysztof Wieczorek zdobył na nim złoty medal w Mistrzostwach Świata w Lataniu Precyzyjnym w Herning w Danii, a w 2005 srebrny medal w Mistrzostwach Europy w Lataniu Precyzyjnym w Dubnicy na Słowacji.

Aeroprakt - 22

Samolot ultralekki produkcji ukraińskiej. Dwumiejscowy zastrzałowy górnopłat konstrukcji mieszanej, o bogato oszklonej kabinie, umożliwiającej doskonałą widoczność. Napęd stanowi silnik Rotax 912A o mocy 80 KM lub Rotax 912S o mocy 100 KM.

Z uwagi na prostotę i wytrzymałość konstrukcji oraz niską cenę znajduje nabywców w wielu krajach. W roku 2002 samolotem tego typu jego konstruktor Jurij Jakowlew wraz z Igorem Pugaczem zwyciężyli w Mistrzostwach Europy Samolotów Ultralekkich.